سلام دیروز رفتم سونوگرافی... کوچولو را دیدم...قلب کوچولو اش را هم دیدم...عزیزم اونقدر تند تند و بی وقفه میزد که خدا میدونه....خیلی جالب بود برام...خداروشکر.. اطرافیانم همه فهمیدند...اما خانوادم خیلی متعجبند...که چرا حالا توی گیرو دار درس و کار...اما خب من عاشق بچه بودم و هستم...ان شاالله میتونم...میتونم با این کوچولو کار بیام ان شاالله...نمیدونم چرا اما با حرفای خواهرام دو دل میشم از داشتن این...وقتی میبینم اینجوری میکند خودمم میدونم راست میگند...ولی این فرزند خواست خداست...واقعا خواست خداست...پس حتما خیری درش هست...ان شاالله... نمیدونم چرا الان واقعا چرا...نمیدونم...

سلام...

دیروز رفتم دکتر...گفته ی دکتر با گفته ی سونو یکی بود این کوچولو هفت هفته اش است...وقتی نگاه میکنم میبینم هنوز کلی راه دارم تا برم...نگران میشم...خدا کمکم کنه...

قلبش قابل شنیدن نبود..قرار شد دوهفته ی دیگه برم دوباره سونو...هفته دوازدهم هم غربالگری دارم...توکل به خدا...

دیگه اینکه خیلی خسته ام...همش دوست دارم بخوابم...

اقای گلم رفته بیرون قرار بود بریم اصفهان حالا برگرده بعد میریم ان شاالله...

دیگه همین دیگه...

فعلا یاعلی...

سلام.. یع تصمیم گرفتم وقتی این کوچولو بزرگ شد این وبلاگ را بهش میدم اینجوری میتونه از لحظه لحظه ی بزرگ شدنش باخبر بشه...عزیزم... امرووز بعد مدت ها شاهکار کردم...خونه را تمیز کردم...دیگه واقعا خودم هم خسته شده بودم از خونه ی کثیف...اقای گلم ظرف میشست اما خب کار اقایون که تعریفی نداره...پریشب مادر شوهرم اومد خونمون...سرزده!!!شوهرم هرچی تو حال بود ریخت تو اتاق و در را بست...اما خب خونه زار میزد که کثیفی از سر و روش میباره...خداروشکر تمیز شد... غذا امروز تهچین داریم...مرغش را گذاشتم بپزه از بوش متنفرم..شوهرم هم خونه نیست که بسپارم بهش و برم اگه بود خودش میپخت غذارو...هود